Polski głos wolności

System reklamy Test

Polski głos wolności

Pierwszym dyrektorem Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa mianowany został ? z poparcia Rady Jedności Narodowej ? Jan Nowak-Jeziorański. Słynny Kurier z Warszawy od grudnia 1951 roku zaczął kompletować zespół redakcyjny. Wśród pracowników znalazło się miejsce dla zarówno doświadczonych dziennikarzy, jak i aktorów, reżyserów czy działaczy różnych partii politycznych (od Stronnictwa Narodowego po PPS).

Do nadawania na ?wolnych? falach zaproszeni zostali między innymi Aleksandra Stypułkowska, Jerzy Szyszko-Bohusz, Tadeusz Celt, Wiktor Budzyński, Wincenty Rapacki czy (później) ks. Tadeusz Kirschke i Gustaw Herling-Grudziński. Cel działania był jasno określony ? radio miało dawać nadzieję i przekazywać prawdziwe, nieocenzurowane informacje indoktrynowanym, pozostającym w granicach kraju Polakom.

Praca dla rozgłośni ? mimo że działalność radia była światłą, nobilitującą inicjatywą ? od początku budziła w redaktorach mieszane uczucia. Największym problemem okazała się konieczność zamieszkania w Monachium, gdzie mieściło się redakcyjne studio. Większość z powołanych przez Nowaka-Jeziorańskiego współpracowników, jeszcze do niedawna, aktywnie walczyła z niemieckimi okupantami (chociażby w szeregach AK). Do tego, część z redaktorów przebywała w Dachau, czyli w położonym zaledwie 20 kilometrów od Monachium obozie koncentracyjnym.

Oprócz oporów związanych z koniecznością przebywania w państwie dawnego okupanta polscy pracownicy RWE nie darzyli też zbytnim zaufaniem swoich amerykańskich ?chlebodawców?, których przedstawiciele podpisali wcześniej krzywdzące dla Polaków postanowienia traktatu w Jałcie.

Mimo obaw i kontrowersji polska sekcja Radia Wolna Europa została skompletowana, a pierwszą, polskojęzyczną audycję nadano w eter z Monachium 3 mają 1952 roku.